documentatie

Als iets de schilderijen van Margriet Rood met elkaar verbindt, dan is het wel de sfeer, die misschien het beste te omschrijven is als de sfeer van een slagveld enige tijd na de strijd, of de sfeer van een zomerse dag enige tijd voor een onweer.
Tegenstellingen worden in één beeld opgeroepen.
Ongerijmdheden met elkaar verzoend. Schoonheid en verval, geweld en vrede, dreiging en vertrouwdheid.
.............................................
Margriet Rood gebruikt verbazingwekkend eenvoudige middelen om het boven beschreven effect te bereiken.
Wat niet van belang is wordt niet geschilderd. Perspectief alleen voor zover noodzakelijk en de figuren in de afbeelding zijn ontdaan van alles waar ze geen behoefte aan hebben .
Een rondje volstaat voor een hoofd of een zon.
Een sikkel kan naar believen een maan of een boot zijn.
Ogen, neuzen, oren, armen en overige lichaamsdelen ontbreken bij de portretten als zij gemist kunnen worden.
(Hans Spong, 1991)