documentatie

De foto’s van Dani Smulders lijken verhalen te vertellen, maar zonder de clou te onthullen. Ze zijn verleidelijk met hun felle kleuren en dramatische posities maar nooit eenduidig. Zijn beelden zijn niet bedoeld om op te winden. Misschien wel een beetje om te prikkelen. Hij wind er geen doekjes om: “Mijn ideale fotomodel is een pop, een opgezet wezen dat postuum pronkt met zijn veren. Ik alleen ben degene die deze pop aankleed en ‘boetseert’.” Bang om met clichés te spelen is Dani Smulders niet. Met zijn beeldtaal geeft hij die clichés net dat duwtje dat ze wrang, raar, sexy en humoristisch maakt. De kennis van zijn genoten opleidingen past hij toe in zijn eigen beeld. Vrijwel altijd is de gehele setting inclusief kleding van eigen hand.

Naast zijn autonome werk is Dani Smulders ook bezig binnen de sociaal gearrangeerde fotografie. Dit vanwege zijn brede interesse in de mens als onderwerp. “De mens is een enorme bron van inspiratie welke ik graag wil ontdekken.” Het boek ‘Boerenbloed’ wat hij samen met Petra Stavast maakte is daar één voorbeeld van.

Na mode, binnenhuisarchitectuur en de kunstacademie (fotografische vormgeving) gestudeerd te hebben is Dani Smulders per toeval in het onderwijs terecht gekomen. Hij werd gevraagd om even in te vallen en al snel bleek dat het een onontdekt talent was. Het motiveren, het enthousiasmeren, het leren, het leren leren en mensen verder laten kijken en denken dan dat ze voorheen deden is zijn persoonlijke doel. “Het geeft me voldoening als ik één van deze of meerdere doelstellingen kan behalen. Als docent heb ik gemerkt dat ik het belangrijk vindt dat de kennis die ik bezit erg graag wil delen, dit zowel op technisch als inhoudelijk vlak.”